Eisenpakket Riffijnse volksbeweging

Na het martelaarschap van Mohsin Fikri, moge God hem genadig zijn, ontsproot in de provincie Alhoceima een immense volksbeweging die door de zonen en dochters van de streek gestalte kreeg. In hun activisme gaven ze blijk van een sterk verantwoordelijkheidsgevoel, vreedzaamheid en burgerzin wat de veiligheid van zowel het publiek als het privaat bezit betrof. Uit de verschillende acties die in het kader van deze Volksbeweging werden georganiseerd bleek hoe ongekend sterk de sociale cohesie in de regio wel niet is wanneer het gaat om het bestrijden van onrecht en het doen zegevieren van rechtvaardigheid. Er waren verwoede pogingen vanwege diverse actoren om de Volksbeweging zwart te maken en zo teniet te doen. Zo werden valse geruchten de wereld in gestuurd en irrelevante en illusoire discussies gecreëerd om zo de echte issues te maskeren.

De crisis in #Arif manifesteert zich op minstens drie niveau’s: Economisch, sociaal en cultureel. De activisten van de Volksbeweging hebben uitgebreide gesprekken gevoerd met de mensen in Alhoceima en andere plekken in de provincie (Tamassint, Ait Abdallah, Imzouren, Ait Bouayach, Ait Hadifa, Rouadi, Trougout etc.). Op basis daarvan, en in het licht van de recente ontwikkelingen in Alhoceima (en vooral de barbaarse interventie van de ordediensten ten koste van de activisten van de Volksbeweging) besloten we als Volksbeweging en als lokale bevolking om ons uit de straten terug te trekken. De bevolking gaf zo blijk van een sterke burgerzin. Het ontnam het regime de kans om tweedracht te zaaien en chaos te creëren. Het regime zoekt namelijk een excuus om haar barbaarse gedrag te rechtvaardigen die in strijd is met alle internationale conventies die door Marokko werden geratificeerd.

Als Volksbeweging hebben wij het initiatief genomen om dit eisenpakket te publiceren. Zo willen wij de discussie naar een hoger niveau tillen en onze eisen verduidelijken, om die te toetsen aan de verwachtingen van het volk. Dit eisenpakket is niet definitief. Elke burger heeft het recht om zijn/haar mening hierover te geven. Wij hopen dat dit eisenpakket op deze manier zijn definitieve vorm zal krijgen om het fundament te worden van de vreedzame en beschaafde Volksbeweging, geleid door onafhankelijke activisten die vanuit hun overtuiging volwassen handelen, en geen banden onderhouden met politieke partijen, bewegingen, of eender welke organisatie.
Dit document bestaat uit verschillende eisen die naargelang hun aard gecategoriseerd zijn. Onze eisen beslaan diverse thema’s: Rechten, juridisch, maatschappij, economie en bestuur. Onze bijdrage situeert zich op drie niveau’s.

Niveau 1: Een bijdrage leveren in het tot standkomen van een definitief eisenpakket, gebruik makende van een sterke methodologie om zo de eisen van de Volksbeweging te verduidelijken.

Niveau 2: Een bijdrage leveren in het herstructueren van de eisen die wij in een vorig stadium hadden geformuleerd naargelang hun aard.

Niveau 3: Een analyse maken van de eisen die dit document bevat, door gedetailleerd in te gaan op enkele ervan, en door te verwijzen naar bepaalde dossiers die te linken zijn aan die eisen. Op basis hiervan stellen we als activisten onze prioriteiten, en geven wij de bevolking de context van elke eis zodat er duidelijkheid en transparantie is.

Eén: Methodologie
De media en communicatiecomité van de Volksbeweging in de provincie Alhoceima heeft bij monde van Nasser Zafzafi een lijst uitgebracht die 21 eisen omvat. Deze lijst was een blauwdruk, toevoegingen en veranderingen waren nog steeds mogelijk. Op sociale media werden deze eisen uitvoerig besproken, en verschillende lokale en nationale nieuwswebsites verspreidden deze eisen.

Twee zaken dienen in deze context benadrukt te worden. Eerst en vooral kwam dit eisenpakket tot stand na een een participatief proces van open discussie. En ten tweede kwam de discussie tot een einde tijdens de open vergadering in de horecazaak Miramar die op donderdag 17 november 2016 plaatsvond. Daar werden al deze eisen verzameld en goedgekeurd.

Als activisten moeten we alle mogelijke communicatiekanalen openen met de inwoners in alle uithoeken van deze provincie, Ook moeten we flexibele en collectieve mechanismes creëren die ons in staat stellen de eisen op te volgen en te evalueren. Daarnaast moeten deze eisen worden opgenomen in een dossier getiteld « Het eisenpakket van de Volksbeweging », waarin de eisen worden gecategoriseerd naargelang hun aard (sociaal, economisch, cultureel, milieu …). Ook dient er rekening gehouden te worden met de incoörporatie van dringende eisen in ons eisenpakket.

Wij verwachten dat onze broeders en zusters in de andere Riffijnse provincies waaronder Driouch en Nador eenzelfde methodologie zullen aanwenden om hun eisen te formuleren op basis van hun kennis en omstandigheden.

Het creëren van een geïntegreerd en compleet eisenpakket kan enkel tot een succesvol einde worden gebracht als die wordt gekoppeld aan de bijdragen van constructieve krachten. Daarom hebben de activisten van de Volksbeweging ervoor gezorgd dat de kaders in de streek hun competenties hebben aangewend om de discussie omtrent onze eisen te verdiepen, de inhoud ervan te preciseren en om nieuwe ideeën te lanceren. Ook streven zij naar een oprechte en transparante communicatie naar de burgers toe, om zo de eisen meer legitimiteit en vruchtbaarheid te geven.

Twee: Lezing van de eisen van de Volksbeweging
Rechten

1. Eenieder die iets te maken heeft met de moord op de martelaar Mohsin Fikri moet berecht worden. Het onderzoek moet zo diepgaand mogelijk zijn en de resultaten ervan moeten zo snel mogelijk publiek gemaakt worden. De uitspraken van sommige functionarissen omtrent de moord op Mohsin Fikri, bovenop de huidige stand van het onderzoek, doen ons vrezen dat sommige elementen binnen het regime ervoor willen zorgen dat enkel degene die tot nu toe gearresteerd zijn ook effectief berecht willen worden. Ze willen dat het onderzoek daarbij stopt. Zo willen ze vermijden dat het onderzoek breder wordt getrokken naar de functionarissen van andere instanties die ook betrokken zijn bij de moord (de veiligheidsdiensten, justitie, visserij). En we benadrukken nogmaals dat we alle medeplichtigen voor de rechter willen zien verschijnen, en dat het onderzoek dus diepgaand is, en niet stopt bij degene die op de knop (van de vuilniswagen) heeft gedrukt en «vermolzel hem» riep. Wij willen geen voorbarige conclusies trekken wat het juridisch onderzoek betreft, maar langs de andere kant veroordelen wij de pogingen om een zondebok aan te duiden om zo de zaak een stille dood te laten sterven. We eisen dus een volledig en transparant onderzoek naar iedereen die iets met deze misdaad te maken heeft. Ook moeten alle functionarissen die proces-verbalen hebben vervalst vervolgd worden.

Daarnaast moet onderzocht worden hoe de politie als instituut mee verantwoordelijk is voor de moord op Mohsin Fikri. De politie ligt aan de bron van de meest flagrante schendingen in dit dossier.

Dit gedrag hebben we zien herhaald worden in een statement van het provinciale politiekorps na de moord op Karim Lachker die op 27 mei 2014 werd aangevallen door politieagenten. En ook herinneren wij de uitspraken van de minister van Binnenlandse Zaken met betrekking tot de 5 martelaren van 20 februari 2011.

De gebeurtenissen in Alhoceima overstegen al snel de lokale dimensie. Het evolueerde naar een zaak van de nationale en internationale publieke opinie. Vanuit de hoogste echelons van de politieke macht werd erop gehamerd dat er een snel en effectief onderzoek gevoerd moest worden naar de ware toedracht van deze misdaad en alle betrokkenen hierbij. Zo’n grondig onderzoek moet de publieke opinie vergewissen van de ontwikkelingen en bevindingen van het onderzoek. De zogezegde geheimhouding van het onderzoek mag niet als excuus gebruikt worden om zaken te verdoezelen of in de doofpot te stoppen.

2. De waarheid aan het licht brengen over de 5 martelaren die op 20 februari 2011 verkoold werden aangetroffen in een kantoor van de ‘Banque Populaire’ in Alhoceima. Er hangt nog steeds een waas van geheimhouding rond dit dossier. Verschillende vragen zijn nog steeds prangend en onbeantwoord:

-Waarom werden 4 lijken pas ontdekt in de ochtend van 21 februari terwijl de Procureur des Konings/Officier van Justitie tijdens de nacht van 20 februari melding maakte van de vondst van een lijk om 19.30 om precies te zijn. Hoe kan het dat er zoveel tijd is verstreken vooraleer de 4 lijken werden gevonden, wetende dat die plek door de politie gecontroleerd werd? Wat is de oorzaak van de explosie die verschillende mensen hoorden om 00.30, op 21 februari?

Waarom werd er goedkeuring gegeven om het kantoor van de ‘Banque Populaire’ te renoveren de dag na de brand, nog voor de wetenschappelijke politie een degelijk (forensisch) onderzoek kon voeren? Wie keurde dit goed, wetende dat belangrijk bewijsmateriaal hierdoor verloren zou gaan? Waarom werden de beelden van de beveiligingscamera’s van de bank nooit geopenbaard, of beelden van camera’s in de buurt, die aantonen wie er de bank in lichterlaaie stak? Die beelden kunnen tevens bewijzen dat de 5 jongeren wel degelijk in de bank aanwezig waren.

-Het forensisch onderzoek heeft uitgewezen dat de de brand de doodsoorzaak van de jongeren was, maar de oorzaak van de brand werd nooit gepreciseerd. Met andere woorden, is de doodsoorzaak een gevolg van de brand of kwam de brand er na de dood van de jongeren? Betrof het een kortsluiting of een explosie? Of nog iets anders? Hebben de families van de slachtoffers geen recht op een tegenexpertise om de initiële bevindingen bevestigd te zien worden? Waarom duurde het vele uren eer de brandweer ter plekke kwam om de brand in de bank en andere plekken te blussen? Wie gaf er het bevel om niet meteen uit te rukken? Waarom werden alle politionele eenheden uit de straten teruggetrokken net voor het desbetreffende incident plaatsvond?

En waarom werden strategische en gevoelige plekken zoals openbare instellingen en banken niet van bescherming voorzien? Nogmaals, wie gaf er het bevel tot terugtrekking en om niet te intervenieren?

De Nationale Raad voor de Mensenrechten maakte een verslag en volgt dit dossier op, maar waar zijn de definitieve bevindigen van dat onderzoek?

Werden de leden van het Regionale Comité van de Mensenrechten uitgenodigd om de camerabeelden te bekijken? Waarom werd de publieke opinie nooit geïnformeerd over al deze zaken? Waarom werd de getuigenis van de persoon die Imad Oualkadi zag na de uitbraak van de brand in de bank nooit ernstig genomen? Waarom werd hij nooit uitgenodigd om een verklaring te geven?

Juridische eisen
Het Koninklijk decreet 1.58.381 die van de provincie Alhoceima een militaire zone maakt moet opgezegd worden en vervangen door een Koninklijk decreet die van de provincie een rampgebied maakt (deze eis is dringend). Het eerste Koninklijk decreet had een einddatum moeten bevatten om zo duidelijk te maken hoe lang het geldig was. Bovendien moet een nieuw K.D. het oude ondubelzinnig annuleren. Er bestaan twee methode’s om koninklijke decreten ongedaan te maken: Een expliciete manier en een impliciete. De inhoud van het bovenvernoemde K.D. stipuleert enkel een begindatum van de geldigheid ervan, en geen einde. Juridisch gezien is het noodzakelijk om het oude K.D. te annuleren of om er een nieuwe uit te vaardigen die van de regio een rampgebied maakt.

Langs de andere kant maakt dit K.D. wel heel duidelijk wat de ware toedracht is van het regime in haar veiligheidsaanpak ten aanzien van Arif. Dat buitensporig beleid uit zich in ordetroepen die altijd in staat van paraatheid zijn en een excessief aantal checkpoints in de streek. De regio wordt door het regime beschouwd als uitzonderlijk waardoor ze de permanente staat van paraatheid poogt te rechtvaardigen. Aan deze situatie moet nu een einde komen. Het moet afgelopen zijn met de embargo en beperking van onze rechten en vrijheden. Ook moeten er compensaties komen voor de gevolgen van het beleid van marginalisering, belegering en verplichte migratie.

Naast de economische, sociale en culturele marginalisering is er nog een reden waarom de provincie Alhoceima uitzonderlijk is. Haar geografische ligging maakt dat het gebied gevoelig is voor aardbevingen. De kans is reëel dat er in de nabije toekomst natuurrampen zullen plaatsvinden. Al de bovengehaalde redenen rechtvaardigen de transformatie van de provincie naar een rampgebied. Het wordt tijd dat deze regio positief wordt gediscrimineerd. De streek kent een lange lijdensweg van meer dan een eeuw. Het begon met de expeditie van Bouchetta El Baghdadi en ging verder tot de verpulvering van de martelaar Mohsin Fikri.

2. Alle strafrechtelijke vervolgingen van de kleine cannabistelers moeten geannuleerd worden, zowel in de provincie Alhoceima als daarbuiten.

Sociale eisen
1. Onderwijs
Het onderwijs in Arif is slachotffer geweest van een geïnstitutionaliseerde discriminatie, en dit is nog niet ongedaan gemaakt. Er zijn te weinig primaire en secundaire scholen waar de traditionele vakken worden gegeven. En nadat de leerlingen het baccaloreaat hebben afgerond verspreiden ze zich in alle windstreken om hoger onderwijs te kunnen volgen, en niet iedereen kan dit financieel aan. Het is van belang erop te wijzen dat vooral de Riffijnse meisjes en vrouwen het slachtoffer zijn van deze marginaliseringspolitiek van de Makhzen. Veel Riffijnse meisjes kunnen geen hogere studies volgen omdat ze hiervoor moeten verhuizen naar een andere stad, en veel families in Arif laten dat niet toe. Daarom eisen we het volgende :
1. De bouw van een polyvalente universiteit met bijhorende infrastructuur (dringende eis).
2. De oprichting van hogescholen met diverse specialisaties.
3. De uitbreiding van het scholennetwerk voor alle graden en dit in heel Arif.
4. De opening van nieuwe instituten voor alle graden waarin zowel technische als wetenschappelijke specialisaties kunnen gevolgd worden, die erkend worden door het Ministerie van Onderwijs. Ook moeten er nieuwe voorbereidende klassen en kleuterscholen komen.

1. De gezondheidszorg
In Alhoceima moet een provinciaal ziekenhuis gerealiseerd worden.

De werken aan het huidige regionale Mohamed 5 ziekenhuis moeten zo spoedig mogelijk worden afgerond. Het ziekenhuis moet bekwame crews bevatten voor alle medische specialisaties. En er moet paal en perk worden gesteld aan de chaos en het absentheïsme. (Dit is een dringende eis).
Er moet zo snel mogelijk een goed uitgerust ziekenhuis komen die gespecialiseerd is in het bestrijden van kanker. (Dit is een dringende eis).

De werken aan het ziekenhuis in Imzouren moeten zo snel mogelijk worden voltooid, en er moet een onderzoek komen naar de schendingen die gepaard zijn gegaan met de bouw ervan.

Een uitbreiding van het aanbod van kleine gezondheidscentra en andere medische diensten in de hele provincie, inclusief nieuwe medische apparatuur (voor radiografie, spoedhulp, medicatie). Uiteraard is er ook behoefte aan competent medisch personeel voor deze centra.
Cultuur

De werken aan het Rifmuseum moeten zo snel mogelijk worden voltooid en er moet een onderzoek komen naar de schendingen die gepaard zijn gegaan met de bouw ervan. Ook moet al het historisch erfgoed in Arif worden geconserveerd en gerestaureerd.

Er moet een regionale bibliotheek komen die in de eerste plaats alle studies en naslagwerken over Arif bevat, bovenop alle belangrijke wetenschappelijke naslagwerken.
De creatie van culturele centra over de hele streek waarin zowel culturele activiteiten als vormingen plaats kunnen vinden.
Er moeten ook centra komen, exclusief voor vrouwen, waar zij kunnen deelnemen aan culturele activiteiten of vormingen. Deze centra moeten er komen over heel de regio.

Milieu:
De bestaande wouden in onder meer Souani, Sfiha, Chaqrane, Ketama en Issagene moeten worden geconserveerd en onderhouden volgens de internationale normen.

De watervoorraden in de provincie moeten op een verantwoordelijke manier beheerd worden, en de watervoorziening voor de bevolking dient op een kwalitatieve manier verzekerd worden..

De stranden in de provincie moeten onderhoud worden, er een dient een einde te komen aan de chaos die er nu heerst.
Sport

De tweede fase van de bouw van het voetbalstadion « Mimoun al-Asri » moet voltooid worden.

Er moet een nieuw voetbalstadion worden gebouwd dat voldoet aan de internationale normen.

In steden als Targuist en Imzouren dienen nieuwe grote voetbalstadions te komen.

In de verschillende communes en dorpen van de provincie moeten er sportcentra gebouwd worden waar de bevolking verschillende sporten kan beoefenen.

Economische eisen
De opheffing van de economische embargo op Arif en het beëindigen van de marginalisering van de regio.
Arif is uitgesloten van productieve en essentiële economische projecten. Het beleid dat belust is op wraak, heeft ervoor gezorgd dat belangrijke economische sectoren ondergewaardeerd zijn, zoals de visserij, landbouw en toerisme. Vergeleken met andere regio’s in Marokko (Rabat, Casablanca, Fes,…) is de economische toestand in de provincie Alhoceima heel precair. Op vlak van voedselproductie, industrie en ook in de dienstensector doet de regio het barslecht, wat een hoge werkloosheid en stagnatie in de handel tot gevolg heeft.
Bovenstaande diagnose heeft ons ertoe geleid om bepaalde dossiers aan te halen. Wij hopen dat de overheid deze aanbevelingen ter harte neemt, om zo een einde te maken aan de economische marginalisering van de provincie Alhoceima en Arif in het algemeen.

1. Visserij
Het zal niemand verbazen om te horen dat de visserij de sector is die het meest te kampen heeft met corruptie en achteruitgang, waardoor de lokale economie niet profiteert van de rijke visbestanden voor haar neus. Veel vis wordt namelijk weggesmokkeld. De haven in Alhoceima kent zijn gebreken, maar nu wordt hij helemaal geviseerd door hem in de toekomst te transformeren naar een jachthaven. Dat zal de economische wurging van de regio enkel versterken. We moeten ons verweren tegen de geplande transformatie van de haven met als excuus het toerisme promoten. We ijveren voor een rehabilitatie van de haven, en de introductie van moderne infrastructuur om zowel de vissersboten te helpen, en de vis beter te kunnen controleren en koelen. Zo zal de vissector productiever worden, maar dat mag niet ten koste gaan van het milieu of de duurzaamheid van de visbestanden. Daarom moeten de volgende maatregelen dringend worden genomen.

1 . De bestraffing van alle lobby’s die medeplichting zijn aan de ontwrichting van deze sector.
2 . Het invoeren van quota voor de verschillende vissoorten die naar buiten de provincie geëxporteerd worden, en een streng toezicht houden op de bescherming van de biologische rusttijden van de vissoorten.
3 . Het creëren van een structuur om op te komen voor de belangen van de kleine vissers, zodat hun inkomen gegarandeerd wordt en zij van wettelijke bescherming kunnen genieten.
4 . Een totale en professionele evaluatie om de problemen van de vissers en de booteigenaren in kaart te brengen, om zo een gezond klimaat te creëren voor iedereen die in deze sector werkt. Ook moet er definitief komaf gemaakt worden met de plaag van corruptie.
5. Er moet een oplossing gezocht worden voor de ongereglementeerde havenarbeiders zodat ook zij wettelijke bescherming genieten en ook recht kunnen hebben op een ziekteverzekering en pensioen.

1. Landbouw
Arif is werkelijk de regio waarin alle mogelijke paradoxen tot uiting komen. Op vlak van landbouw heeft de regio heel wat te bieden; een gematigd klimaat, vruchtbare gronden en immense watervoorraden. Maar in plaats van te investeren in deze positieve elementen, zodat de regio op zijn minst zelfvoorzienend kan worden en haar voedselveiligheid kan waarborgen, constateren we dat het regime de vruchtbare Nekkourvlakte op een gouden schotel heeft aangeboden aan de vastgoedmaffia. Ze speelt duidelijk onder een hoedje met deze lobby. De samenzwering van het regime gaat nog verder. Al decennialang worden de watervoorraden van Arif weggesluisd naar andere regio’s van het land, zoals naar de Wahda-dam. En er wordt niet omgekeken naar Arif als de neerslag tegenvalt en de regio een droge periode tegemoet gaat. Dan worden de Riffijnen geconfronteerd met massale dorst, met emigratie tot gevolg.

De eisen die hieruit voortvloeien zijn als volgt:
1 . De Nekkourvlakte moet een landbouwzone worden, geen ‘cementzone’ waar de vastgoedmaffia vrij spel krijgt.
2 . De aanmoediging van de kleine boer en het bieden van hulp in het ontwikkelen van zijn/haar activiteiten.
3 . Het aanwenden van de gunstige karakteristieken van Arif om de regio zelfvoorzienend te maken op vlak van voedselproductie.

Tewerkstelling
1 . Het stimuleren van de tewerkstelling door de oprichting van fabrieken om vis te conserveren door de implementatie van een gunstig belastingtarief voor deze sector.
2 . Het stimuleren van de tewerkstelling door de oprichting van fabrieken voor het produceren en verwerken van voedsel en de implementatie van een gunstig belastingtarief voor deze sector.
3 . De prioriteit schenken aan de locals bij het toekennen van ambtenarenfuncties in de provincie.
4 . Het versnellen van de oprichting van een industriezone in Taghanimin voor ambachtslui en vaklieden.
● Het realiseren van een programma om komaf te maken met werkloosheid.
● De creatie van toeristische attracties die de pracht en de geschiedenis van de regio in de verf zetten (de sneeuwpistes van Issagene, Chaqrane en Ait Ammart).
● Bij het aanwerven van personeel voor de toeristische centra moeten de locals prioriteit krijgen.

1 . Transportsector
1 . De provincie Alhoceima verbinden met de treinnetwerk.
2 . De aansluiting van de provincie met de autosnelweg.
3 . Een versnelling van de afwerking van de autoweg tussen Taza en Alhoceima.
4 . De uitbreiding van de Sherif Idrisi luchthaven in Alhoceima en de introductie van nieuwe vluchten aan competitieve prijzen (zoals het geval is in de andere luchthavens van het land).
● De inaugurering van nieuwe ferryroutes tussen Alhoceima en Europa om het reizen te vergemakkelijken.
● De uitbreiding van het wegennetwerk tussen de dorpen van de provincies Driouch en Alhoceima.
● Een structurisering van de transportsector die de belangen van de burgers behartigt. In deze structuur moeten zowel de kleine als de grote taxi’s vertegenwoordigd worden. Daarbovenop moet er een wettelijke regeling komen om de ziektezorg en pensioenen te garanderen van iedereen die in deze sector werkt.

1 . De bank en belastingsdiensten
De banksector is een van de meest bedrijvige en actieve sectoren in de regio. Overal openen de verschillende banken nieuwe kantoren. Maar dat gaat niet gepaard met de bloei van de lokale economie. We merken op dat hier en daar een individueel project wordt gefinancierd maar veel meer nog worden comsumptiekredieten verleend aan lokale cliënten die hierdoor financieel gewurgd worden. Daar staat tegenover dat Arif op nationaal niveau één van de topinvoerders is van harde valuta, komende van de transfers van onze tot-emigratie-gedwongen medeburgers. Zij trotseren vervreemding in alle uithoeken van de wereld, en vooral in de lidstaten van de Europese Unie.

En hier komen we tot een opvallende conclusie. Sinds de opstand van 1958/59 zijn de Riffijnen gedwongen tot emigratie, op zoek naar een menswaardig bestaan. Deze Riffijnen stuurden immense remmitances in harde valuta naar hun regio. De banken drumden in grove getalen naar de regio om deze arbeiders te verleiden tot het openen van bankrekeningen. Het is echter zo dat deze kapitalen werden versluisd naar de hoofdkantoren in de regio Rabat Casablanca. Arif als regio profiteerde op geen enkele manier van deze kapitalen. Het lijden van de Riffijnen is tweevoudig. Ten eerste worden de Riffijnen gedwongen tot emigratie en ten tweede wordt hun met zweet vergaarde kapitaal op een legale manier versluisd en geïnvesteerd in gebieden ver van hun regio en familie. Het is daardoor noodzakelijk om een einde te maken aan deze onrechtvaardige plundering door:

1 . De banksector moet haar verantwoordelijkheid dragen in het mee helpen ontwikkelen van de regionale en nationale economie
2 . Het creëren van een democratisch taxatiesysteem om investeringen aan te moedigen en om economische waarde te creëren.
3 . De banken moeten stoppen met het versluizen van het kapitaal van Riffijnse emigranten naar de andere regio’s van het land. Dit kapitaal moet aangewend worden om economische ontwikkelingsprojecten in Arif te financieren.
4 . De creatie van een regionale ontwikkelingsbank.

1. Prijstoezicht
Het is algemeen geweten dat de prijzen voor consumptiegoederen in Alhoceima hoger zijn dan in andere regio’s van Marokko. Dat geldt niet alleen voor de producten die uit de andere regio’s komen, maar ook voor de lokale producten. Zo wordt de lokaal gevangen vis bijvoorbeeld aan bijzonder hoge prijzen verkocht in Alhoceima. De enige verklaring hiervoor is het bestaan van een lobby die mafiose praktijken gebruikt om de markt voor voedselproducten te monopoliseren. Dit noodzaakt:
1 . Een verlaging van de tarieven voor electriciteit en water (dit is een dringende eis).
2 . Toezicht houden op de prijzen van voedselproducten en andere consumptiegoederen, en deze te verlagen zodat ze in evenwicht zijn met de koopkracht van de bevolking.
3. Er moet dringend een oplossing gevonden worden voor de fruitveiling. De entreegelden die door de fruitveiling in samenspraak met de lokale overheid worden bepaald, moeten verlaagd worden.
4. Een kritische evaluatie van het handelscentrum Mirador en de bestraffing van iedereen die medeplichtig is aan de talrijke schendingen die met dat project zijn gepaard geweest zoals (de verdeling van winkelruimtes, de bouw, de vormgeving…).
De onteigeningen

Eén van de cruciale onderwerpen die besproken moeten worden zijn de onteigeningen die plaatsvinden onder het mom van het algemeen belang. Deze laatste jaren is er een opwaardse trend van het onteigenen van zowel private als gemeenschappelijke grond, met het algemeen belang als zogezegde rechtvaardiging. Het is echter zo dat deze onteigeningen vooral in het belang zijn van de vastgoedlobby, en niet van de burgers. Vaak respecteert de overheid de wettelijke bepalingen niet eens wanneer het gaat om de onteigeningsprocedure en de vergoeding ervan.
Dit is een serieuze inbreuk op het recht van de Marokkanen op een menswaardig en onafhankelijk leven. En in Marokko is dat onlosmakelijk verbonden met grond, waar de mensen een sterke en haast heilige band mee hebben.
Daarom moeten de volgende zaken gebeuren :

1. Het stopzetten van alle onteigeningen onder het mom van het algemeen belang. Ook moet er een transparant onderzoek komen naar alle onteigeningen in de provincie Alhoceima.
2. Een einde maken aan de confiscatie van de gemeenschappelijke gronden en de teruggave van de reeds geconfisceerde gronden.
3. Het ministerie van Religieuze Zaken moet de gronden die door de burgers aan lokale moskeeen zijn geschonken, en gronden waarop maraboets staan teruggeven. Deze gronden horen beheerd te worden volgens de gebruikelijke Amazigh-gebruiken.
4. Het ministerie van Water en Bosbouw moet de controle opgeven op niet-gebruikte gronden die privé-eigendom zijn van burgers. De bossen die op die niet-gebruikte gronden groeien moeten toebehoren aan de eigenaars ervan en hun naasten.
5. Er moet een totale evaluatie gebeuren wat de vormgeving betreft de openbare ruimte in alle communes en dorpen van de provincie.

Administratie en bewindvoering
1. Het aanstellen van bestuurders die werkelijk begaan zijn met de mensenrechten om zo een einde te maken aan het machtsmisbruik op bestuurlijk niveau.
2. De overheden moeten hun verantwoordelijkheid opnemen en ervoor zorgen dat het openbaar leven zijn gewone gang kan gaan, met respect voor het publieke eigendom.
3. Het garanderen van een rechtvaardige verdeling van de investeringen in het openbare domein.
4. De provincie Alhoceima moet een aandeel krijgen in de investeringsprojecten die worden toegewezen door de regio Tanger – Tetouan – Alhoceima.
5. De verbetering van de consulaire diensten in het buitenland.

 

Vertaald door Souhaila Akarkach