El Hannoudi over waarom Mohamed Jelloul niet vrij kwam

Habib El Hannoudi die onlangs vrij kwam met een koninklijke gratie heeft gisteren uitbundig gesproken op de Facebookpagina Radas TV.

Het opmerkelijkste wat El Hannoudi zei was over de reden waarom alle Riffijnse politieke gevangenen in Tanger vrijkwamen behalve Mohamed Jelloul.

Habib El Hannoudi zei dat er een ‘dialoog’ (onderhandeling) was tussen een groep gevangenen in Tanger en de Marokkaanse nationale mensenrechtenraad (CNDH) wiens voorzitster het bestaan van de politieke gevangenen ontkent. De voorzitster Amina Bouayach zelf was niet aanwezig bij de gesprekken en de gevangenen moesten genoegen nemen met haar ambtenaren.

Waar de ‘dialoog’ over ging heeft El Hannoudi niet verteld, behalve dat er gesproken werd over ‘hun trouw aan Marokko’ en ‘afstand nemen van separatisme’ (deze term gebruikt Marokko niet alleen om het zelfbeschikkingsrecht aan te duiden maar alles wat de Riffijnse identiteit symboliseert). De dialoog was volgens El Hannoudi geheim om het te doen slagen.

Habib El Hannoudi zei dat deze ‘dialoog’ resulteerde in een ‘manifest’ dat opgesteld werd door de groep gevangenen. Dit manifest is volgens hem ondertekend door alle Riffijnse gevangenen in Tanger, behalve Mohamed Jelloul en Rabie El Ablak. Wat de inhoud van het manifest is heeft El Hannoudi niet verteld.

El Hannoudi zei dat Jelloul wilde ondertekenen op voorwaarde dat er twee punten worden toegevoegd aan het opgestelde ‘manifest’. Het eerste punt is onderzoek starten naar de vijf Riffijnen die in 2011 werden gedood en verbrand door de Marokkaanse repressietroepen in Al Hoceima. Het tweede punt gaat over het starten van een onderzoek naar de moord op Imad El Attabi in 2017.

Volgens El Hannoudi heeft de groep gevangenen geweigerd die twee punten bij het manifest toe te voegen waarna Mohamed Jelloul weigerde het te ondertekenen.

El Hannoudi werd gevraagd waarom zij de andere Riffijnse politieke gevangenen in andere gevangenissen niet op de hoogte brachten van hun ‘dialoog’ met de Marokkaanse staat. El Hannoudi zei dat het niet mogelijk was door de uitbraak van het coronavirus. El Hannoudi zei dat hij de Marokkaanse onderhandelaars vroeg om een helikopter te regelen die hen transporteert naar Fes om met Nasser Zefzafi en Nabil Ahamjik te praten. Dit simpele verzoek vond blijkbaar geen gehoor bij de Marokkanen.

El Hannoudi riep Nasser Zefzafi op om ‘de dialoog’ aan te gaan met de Marokkaanse staat. El Hannoudi benadrukte dat Nasser Zefzafi open staat voor dialoog, maar dat hij zelf de eerste stap moet nemen. Hij voegde eraan toe dat hij een initiatief heeft die dat mogelijk maakt. El Hannoudi zei dat in de Eerste Wereldoorlog Rusland het ‘dialoog’ aanging met het Duitse Keizerrijk en bereid was om Oekraïne aan de Duitsers te geven omdat Rusland op dat moment zwak was en de oorlog aan het verliezen was. El Hannoudi zei dat er eerdere ‘dialoogpogingen’ waren die mislukt zijn. Volgens El Hannoudi was een van die dialogen geïnitieerd door Ahmed Zefzafi, de vader van Nasser Zefzafi, maar volgens El Hannoudi mislukte die poging omdat de Marokkanen als voorwaarde eisen dat de gevangene zelf aanwezig moet zijn bij ‘de dialoog’.

Khalid Jelloul, de broer van de politieke gevangene Mohamed Jelloul, zet zijn vraagtekens bij het verhaal van Habib El Hannoudi. In een bericht op zijn Facebookpagina vroeg Khalid aan El Hannoudi of het om een manifest gaat of een contract om ‘belofte van trouw’ (Al Bay3a) en loyaliteit te zweren.

Khalid Jelloul zei verder dat een dialoog plaats vindt door middel van onderhandelingen, deelname van iedereen en aan tafel zitten. En niet een brief opstellen en die te sturen naar een specifieke partij.

‘Wat veel vragen oproept, is dat de gelegenheden waarbij de gebruiken van het Troonfeest (buigen voor de Marokkaanse koning) en waarin belofte van trouw wordt aangeboden plaats vinden op de Troondag. De vrijlating op deze dag met een koninklijke gratie en ‘het manifest’ waar Habib El Hannoudi het over had laat de omvang van de twijfels en de waarheid van dit nieuws zien’. Zegt Khalid Jelloul die het volgende eraan toevoegt: ‘Habib El Hannoudi zei dat er in het manifest gesproken werd over de nationale eenheid en hield het daarbij. Wij weten dat niemand de politieke gevangenen overtreft op het punt van nationale eenheid, dit geeft iedereen toe. De vraag die rijst, waarom heeft El Hannoudi niet het hele document gezien? En waarom was hij tevreden met slechts wat boodschappen tussen de regels door?’