Toestand Zoubeir verslechterd na een week hongerstaking

De Riffijnse activist Zoubeir Rabeai is na een week isoleercel en hongerstaking zeer slecht aan toe, een advocaat die hem heeft bezocht trekt aan de alarmbel. Arif News heeft een familielid van Zoubeir gebeld, om veiligheidsredenen gaan wij zijn naam niet bekend maken.

Zoubeir Rabeai werd op 1 september 2017 opgepakt in Imzouren, op de eerste dag van het offerfeest. Binnen 2 weken tijd was hij al veroordeeld tot 20 maanden celstraf door de rechtbank van eerste aanleg in Al Hoceima.

Na de veroordeling werd de Riffijn verplaatst van de gevangenis in Al Hoceima naar een gevangenis in Guercif. Zoubeir protesteerde hiertegen door een hongerstaking die 21 dagen duurde. Zoubeir werd teruggehaald naar Al Hoceima om voor de rechter te verschijning in de rechtbank van tweede aanleg, zijn straf werd verhoogd van 20 maanden naar drie jaar.

Zoubeir Rabeai werd verplaatst naar de Ain Aicha-gevangenis in Taounate. De omstandigheden in de gevangenis waren redelijk, vooral omdat Zoubeir zijn master-opleiding mocht vervolgen. De leidinggevende van de afdeling waar Zoubeir was schreef echter een zwart rapport over hem, vooral nadat de Riffijnse gevangenen de moord op activist Imad El Attabi hadden herdacht door die dag te rouwen. In het rapport staat dat Zoubeir Rabeai de andere gevangenen opzet om in opstand te komen tegen de gevangenisdirectie. Als gevolg hiervan werd Zoubeir geclassificeerd in categorie A (gevaarlijke gevangenen zoals moordenaars etc.).

De Riffijnse activist is na dit rapport verplaatst naar Tolal 1 gevangenis in Meknes, die geldt als een van de beruchtste gevangenissen in Marokko. Zoubeir belandde hier in afdeling A, in een kleine cel van ongeveer 9 vierkante meter, samen met 12 criminelen.
Zoubeir Rabeai slaapt op de grond, voor het toilet waar enorme stank uit komt. Zoubeir zegt hierover: ‘Ik slaap op de grond, als medegedetineerden iets eten op hun stapelbedden, dan vallen de eetresten op mij, als zij roken dan komt die as op mij, als zij naar het toilet moeten dan stappen zij op mij…’

De Riffijn mag maar 1 keer luchten in 24 uur tijd, en dat voor maar 40 minuten. Hij mag maar 4 minuten wekelijks bellen. Het bezoek, 1 keer per week, duurt slechts 20 minuten (de prominente activisten in Oukkacha mogen bijvoorbeeld 2 uur familiebezoek krijgen). De Riffijn mag ook geen gebruik maken van de bibliotheek wat essentieel is om zijn master-diploma te halen.

Door al deze omstandigheden stapte Zoubeir Rabeai af op de directeur en vroeg hem om de situatie te verbeteren en hem zijn rechten als gevangene toe te kennen. De directeur had lak aan de boodschap van de Riffijn, waarna Zoubeir hem erop attendeerde dat hij in hongerstaking zal gaan als de situatie zo blijft. Het antwoord van de gevangenisdirecteur was ‘ga maar dood als dat is wat je wil’.
Afgelopen woensdag belde Zoubeir zijn familie op en liet hen weten dat hij in hongerstaking is gegaan. Gelijk nadat de directie verwittigd werd van zijn hongerstaking werd hij geplaatst in een isoleercel. Het familielid zegt dat die isoleercel niet geschikt is voor het opsluiten van dieren laat staan mensen. ‘De hok’ is erg vies, evenals de matras en het deken.

Een dag na de hongerstaking werd hij bezocht door zijn familie. Het familielid zegt dat Zoubeir enorm stonk en dat hij mentaal erg leed. Vooral omdat de directie hem al zijn privé eigendommen heeft ontnomen zoals sigaretten, boeken, kleren, suiker, shampoo en zelfs mineraalwater mag hij niet.

De eisen van de Riffijn zijn erg simpel:
– Langere familiebezoek zoals de wet voorschrijft.
– Twee keer luchten per dag, zoals de wet voorschrijft.
– Bellen naar familie niet beperken tot 1 keer per week. De wet schrijft voor dat beruchte criminelen minimaal twee keer per week mogen bellen en dat politieke gevangenen dagelijks mogen bellen.
– Zoubeir wil geplaatst worden in een cel met andere activisten en niet met beruchte criminelen.
– Gebruik maken van een bibliotheek omdat dat essentieel is voor zijn opleiding. Dit recht is gewaarborgd door de Marokkaanse wet.

Zoubeir Rabeai werd geboren in 1986, hij is eigenaar van een winkel in Ait Bouayach. De Riffijn werd berecht voor ‘opruiing en voor het gooien van stenen naar de Marokkaanse hulptroepen’. Voor de laatste aanklacht waren echter geen bewijzen, voor de eerste aanklacht werden berichten gebruikt die Zoubeir plaatste op Facebook waarin hij zijn mening schreef.

Zoubeir Rabeai had voor zijn arrest last van zijn hart, zijn familie vreest dat deze kwaal erger zal worden door de omstandigheden waarin hij nu verkeert in de beruchte gevangenis. Het familielid zegt dat Zoubeir niet zal stoppen met de hongerstaking totdat zij eisen worden ingewilligd, ook zijn vrienden die zijn karakter kennen bevestigen dat.

De familie hoopt dat hun dierbare steun krijgt vanuit de activisten in Europa, omdat Arif te gemilitariseerd is om iets te kunnen ondernemen.