Wetenschapper observeert zorgzaamheid Atlasapen (video)

Een wetenschapper van de Universiteit van Oxford observeerde voor het eerst gedrag van de met uitsterven bedreigde Atlasapen (Berberapen) in Ifrane, aldus LiveSience.

Liz A. D. Campbell, een zoöloog aan de Universiteit van Oxford, schreef deze maand een uitgebreid artikel in het tijdschrift Primates over haar observatie. Een Atlasaap van rond de 3 jaar oud raakte ernstig gewond nadat hij aangereden werd door een auto. Door zijn verwondingen kon hij zijn eigen groep niet bijbenen en trok zich alleen in een boom. Een andere groep Atlasapen kwam het gewonde dier troosten en verzorgen, en dat is de eerste keer dat dit vastgesteld wordt bij de Atlasapen.

Na vier maanden te zijn verzorgd door de vreemde groep werd het gewonde aapje weer beter en kon hij zich aansluiten bij zijn oorspronkelijke groep.

De Atlasaap (Macaca sylvanus) kwam vroeger voor van de Atlantische kust tot Libië en Egypte, maar komt nu alleen nog maar voor in de cederbossen van het Atlasgebergte in het westen van Tamazgha (Noord Afrika), tot 2000 meter hoogte. Ook wordt hij aangetroffen in eikenbossen en op begroeide rotshellingen.

De Atlasaap is een dagdier en een omnivoor. Hij eet vooral zaden als eikels, maar ook knoppen, gras, bladeren, knollen, bloemen, paddenstoelen, bast en korstmossen staan op zijn dieet. Hij eet ook dierlijk materiaal, van insecten tot vogels, waarbij vooral rupsen een belangrijk onderdeel van zijn dieet vormen. De Berberaap heeft wangzakken, waarin hij voedsel kan opslaan. Volgens Hespress leven er tussen de 8.000 en 10.000 Atlasapen nog, in 1975 was dat aantal nog 21.500.