Wij keken de dood in de ogen! (video)

Gisteren berichtten wij over het groepje vrijgelaten activisten dat de oversteek maakte naar Spanje. Vandaag kwamen wij meer te weten over hun gevaarlijke reis om de Marokkaanse repressie en militarisering te ontvluchten.

Het groepje van 13 jongeren vertrok afgelopen vrijdag aan boord van een polyesterboot vanuit Kilati in Temsamane. Midden op zee sloeg het weer om, de boot kon niet meer varen op de onstuimige zee. Urenlang danste de boot op de golven, gedurende al deze tijd dachten de 13 Riffijnen dat ze ten dode waren opgeschreven.

Na deze moeilijke lange uren hervatte het bootje de reis. Vlak voor het Spaanse vasteland meldde de bestuurder dat de boot aan het zinken was. De jongeren begonnen het bootje te legen van het water dat binnenstroomde en weer keken zij de dood in de ogen.

Wonderbaarlijk genoeg arriveerde een boot van de Spaanse kustwacht om ze te redden. Op de video is de verslagenheid van de 13 jongeren te zien en te horen. Een van hen zegt ”wij hebben geen geluk om in Spanje te leven… Helaas!”. Het groepje maakte ook plannen om het water in te springen en het vasteland zwemmend te bereiken. Uiteindelijk legden zij zich neer bij hun lot, het groepje bevindt zich momenteel in een opvangcentrum in afwachting van hun procedure.

De reis werd georganiseerd door een voormalige visser. De visser kwam zonder werk te zitten nadat de vissersboten in Alhoceima werden verjaagd door de autoriteiten. De visser fungeerde ook als bestuurder van de boot, maar kreeg hulp van andere jongeren. De migranten hebben ieder zo’n duizend euro betaald. Behalve de vrijgelaten activisten, die mochten voor zo’n 800 euro mee.

De moeders van de migranten wisten niks over de reis van hun kinderen. Een verdrietige moeder van een van de vrijgelaten activisten zei: ”Ik heb mijn zoon ruim een jaar moeten missen toen hij vast zat in de Marokkaanse gevangenis, nu moet ik hem weer missen voor een onbepaalde tijd omdat hij in Europa is”.
De migratiestroom is de laatste tijd enorm toegenomen , vooral in Arif waar grote repressie heerst tegen de burgers. Er worden dagelijks video’s geplaatst van groepen migranten in kleine bootjes die Spanje bereiken.

Er worden helaas ook steeds vaker oproepen geplaatst over vermiste familieleden die dagen- of wekenlang verdwenen zijn nadat ze in migratiebootjes vertrokken. Foto’s en video’s van aangespoelde lichamen, of soms slechts van delen van het lichaam zijn ook bijna dagelijks aan de orde.

Ondanks de grote omvang van deze drama is de media hier erg stil over. Deze drama lijkt op het eerste gezicht een ver-van-mijn-bed-show voor landen als Nederland en België. Maar het gros van de migranten ziet Spanje echter slechts als een tussenstop, om uiteindelijk in Nederland te belanden, maar vooral in België.