Abdelkrim El Khattabi: Arif heeft altijd een onafhankelijk leven geleid

Hieronder volgt de vertaling van de proclamatie van Arif Republiek op 1 juli 1923. Het document werd genoemd in het boek ”Abdelkrim en de Riffijnse Republiek” van Mhamed El Abdouni.

Verklaring van Staat en Proclamatie aan alle Naties

De regering van Arif Republiek, gereorganiseerd en opgericht sinds 10 juni 1920, deelt aan alle mogendheden de volgende verklaring mee:

(1) Arif voor de Akte van Algeciras. Vóór 1906 werd Arif in het noorden begrensd door de Middellandse Zee, in het westen door de Atlantische Oceaan, in het zuiden en oosten door de Franse Marokkaanse Zone.

Met een grondgebied van ongeveer 50.000 vierkante kilometer en met een bevolking van twee miljoen inwoners die een verzameling van stammen vormen, behouden ze onder hen, dankzij hun taalkundige en etnische affiniteit, goede nabuurschapsbetrekkingen. Deze stammen leidden een onafhankelijk leven en sloegen de handen ineen tegen de indringer van waar hij ook kwam.

Zo werden de strijdkrachten van de sultan van Marokko uit het land verdreven in de loop van een campagne die bijna zeven jaar duurde, van 1898 tot 1905. De sultan van Marokko werd, in feite, in Arif altijd beschouwd als religieus hoofd. Zijn religieuze invloed maakte deel uit van zijn persoonlijke prestige. De positie van Arif was in feite vóór 1906 dus bijna onafhankelijk ten opzichte van deze soeverein.

(2) Na de Akte van Algeciras. De Akte van Algeciras verkondigt de integriteit van Marokko in al zijn omvang. De regering van Arif heeft het recht om te zeggen dat deze internationale overeenkomst lange tijd is geannuleerd. Want in de loop van latere internationale regelingen is Marokko in twee zones verdeeld: Een onder Franse bescherming. Een ander, die tegen alle rechten en tegen de verenigde wens van Arif, werd onder Spaanse invloed beschouwd.

Arif heeft altijd een onafhankelijk leven geleid en beschikt sinds 10 juni 1920 over een moderne regering van de Republiek, waarmee Spanje als gelijke handelde (oa de zaak van de krijgsgevangenen, 1921). En heeft lange tijd tevergeefs gezocht om over vrede te onderhandelen. Arif deelt alle mogendheden plechtig mee dat het haar politieke onafhankelijkheid absoluut wil behouden en dat het zo volhardend zal blijven vechten voor officiële erkenning als de noodzaak vereist.

Maar aan de andere kant, om te zien dat zijn grote rijkdommen rationeel worden geëxploiteerd, wil het de regel van open deur instellen voor alle industriële en commerciële buitenlanders, zelfs van de Spaanse nationaliteit, die in het land willen komen werken zonder oorlog.

Arif wil in goede vriendschap leven met alle naties, klein of groot. Het heeft reeds de proclamatie van de Republiek in 1921 aan de ambassadeurs van Engeland, Frankrijk, Amerika en Italië in Tanger medegedeeld. En het legt deze Verklaring nogmaals af aan de ministers van Buitenlandse Zaken van alle Volkeren. Het vraagt ​​alle landen om consulaire en diplomatieke diensten te vestigen in Ajdir, de hoofdstad van Arif, waar de buitenlandse vertegenwoordigers alle faciliteiten zullen vinden om hun taken uit te voeren.

In naam van de regering van Arif
Voor de president van Arif Republiek: Abdelkrim El Khattabi
De voorzitter van de Raad van Ministers, minister van Financiën en van Binnenlandse Zaken: Abdeslam El Khattabi
De minister van Justitie: Mohamed Chems
De minister van Oorlog: Mohamed Ben Omar
De minister van Buitenlandse Zaken: Mohamed El Khattabi (ondertekend)


Ajdir, 1 Juli, 1923 (Christelijke jaartelling)