CCME: van migrantenraad naar anti-Europa propaganda machine

Er gaat geen week voorbij of Abdellah Boussouf, secretaris-generaal van Conseil de la Communauté Marocaine à l’Etranger (CCME), niet van zich laat horen. Naast zijn officiële verrichtingen waarbij hij in Marokko het een na het andere project lanceert voor binding met de diaspora, is Boussouf de laatste tijd vooral actief als Makhzen propagandist.

Met enige regelmaat publiceert hij stukken en geeft interviews in de Marokkaanse media. Zijn commentaren zijn wars van feiten en realiteitszin. Steeds vaker fulmineert Boussouf fel tegen Europese landen zoals Spanje. Overigens, deze retoriek is de laatste periode ook mainstream geworden onder veel Makhzen commentatoren.

Boussouf als Makhzen megafoon voor de diaspora

In zijn laatste bijdrage getiteld ‘de vijanden van de Marokkaanse stille revolutie’ trekt Boussouf in de Marokkaanse krant Al Ousboue Assahafi van 29 juli jl. hard van leer tegen de internationale media, Amnesty International en Forbidden Stories. Aanleiding is het Pegasus schandaal, dat het consortium van diverse onafhankelijke media en ngo’s aan het licht bracht. Marokko wordt ervan beschuldigd journalisten, politici en mensenrechtenverdedigers in Marokko en daarbuiten te bespioneren. Alle doelwitten hebben direct of indirect een link met de Westelijke Sahara of het Riffijnse activisme.

Boussouf somt in zijn artikel een scala aan successen, die Marokko heeft geboekt: verbetering gezondheidszorg, belastingstelsel en infrastructuur. Ook prijst hij de regionale rol van Marokko in de aanpak van terrorisme, criminaliteit en mensenhandel. Volgens Boussouf worden de Westerse vijanden nerveus van de grote stappen, die Marokko maakt.

Hij vergeet erbij te vermelden wat de internationale indexen op het gebied van mensenrechten, onderwijs, gezondheidszorg, corruptie etc. ons jaarlijks vertellen, namelijk dat het van slecht naar slechter gaat met de overgrote meerderheid van de bevolking.

In plaats van de gepresenteerde feiten onder ogen te zien, kiezen Boussouf en andere spreekbuizen van het Marokkaanse regime daarom bewust voor een tegenaanval. In een hopeloze vlucht naar voren betichten zij het consortium van een lastercampagne. Marokko gaat een stapje verder en begint een kansloze rechtszaak tegen Franse, Duitse en Spaanse mediaorganisaties, Amnesty International en Forbidden Stories. Het Marokkaanse regime moet zich eerder zorgen maken over de klacht van Reporters Without Borders en een groep journalisten die in hun privacy en beroep aangetast zijn.

Ondemocratisch, niet-transparant en vehikel van Rabat’s lange arm
Het CCME stuitte vanaf de oprichting in 2008 op grote weerstand. De kritiek is in de afgelopen jaren alleen maar opgezwollen. Er is veel onduidelijkheid over de verrichtingen en de financiën van de club. Critici van CCME hebben vanaf het begin gewaarschuwd voor deze tentakel van de lange arm van Rabat.

Dat het CCME een zichtbare Makhzen stempel heeft is de (ex)leden -ook uit Nederland- van het eerste uur ook opgevallen. Zij willen zich er niet meer mee geassocieerd worden, al geven ze dat niet openlijk toe. In het verleden heeft Boussouf Nederlandse beleidsmakers en organisaties financieel ondersteund. Zijn stokpaardje is de export van religieuze diplomatie, lees de Marokkaanse staatsgodsdienst, inclusief loyaliteit aan de Marokkaanse koning. Als gevolg van de corona beperkingen, probeert Boussouf nu de diaspora online te bewerken.

Diaspora nationalisme als rode draad
De laatste tijd doen Boussouf en zijn voorzitter El Yazami nieuwe pogingen voor meer politieke erkenning. Naar aanleiding van het rapport van de Speciale Commissie Ontwikkelingsmodel probeert CCME een grotere rol van betekenis te claimen in het Marokkaanse diasporabeleid. Te verwachten is dat Boussouf extra middelen krijgt om Marokkaans nationalisme in het Westen te faciliteren. De aanbeveling van CCME tot de oprichting van een agentschap voor de promotie van de Marokkaanse cultuur is positief ontvangen.

De ideeën en initiatieven van de chef van CCME komen voort uit een toenemend besef bij Makhzen dat de diaspora impact kan maken in het voordeel van de strategische belangen -economisch, diplomatiek, geopolitiek- van het regime. Het mobiliseren van menselijk kapitaal, vooral de groeiende elite, vormt daarbij een van de belangrijke targets. Ook presenteert CCME zich steeds als belangenbehartiger van wereld-Marokkanen. Het exploiteren van reële gevoelens van discriminatie en xenofobie behoort ook tot de agenda die Boussouf inzet tegen Europa.

CCME en andere Makhzen organisaties gericht op Marokkanen in het buitenland jagen in toenemende mate diaspora nationalisme aan. Hiermee willen zij enerzijds de belangen van Rabat zoals de Westelijke Sahara meer kracht geven en anderzijds de groeiende groep tegenstanders en critici van het Marokkaanse regime intimideren en overstemmen. Het oproepen van een buitenlandse vijand, die de successen van Marokko wil ondermijnen, past prima in dit discours.

Lees ook:

El Mundo beschuldigt Boussouf van CCME van verduistering en spionage

Hoe diep is de relatie tussen PvdA-er Aboutaleb en de Marokkaanse ambassadeur?

De mythe van Trouw en Nadia Bouras over Riffijnen

Marokkaanse politica bezorgd over Riffijnse activisme in Nederland

Vrijdagpreek in Nederland met de titel ‘leve mijn koning (Mohamed 6)’