Het verhaal van Karim is de naam El Khattabi niet waard

Op 02 januari 2022 zond de Nederlandse publieke omroep een documentaire uit die volgens de omschrijving de nalatenschap van Abdelkrim El Khattabi onderzoekt. De documentaire komt voort uit een samenwerking tussen NTR en Zouka media. Het eerste deel was verwarrend omdat het Arif, Amazigh, Marokko, taal, nationaliteit, identiteit en andere zaken door elkaar haalde. Daarnaast werden historische onnauwkeurigheden verteld en passages letterlijk uit Wikipedia gehaald.

De presentator, Diwan Awards kandidaat Karim Amghar, had het over de Riffijnse verzetsheld Abdelkrim El Khattabi. De oprichter en president van Arif Republiek. Amghar had het echter continu over Marokko en in de beste gevallen over ‘Noord-Marokko’, het land dat samen met Spanje en Frankrijk tegen Abdelkrim en zijn republiek vocht. De Marokkaanse sultan vierde de nederlaag van Abdelkrim in Parijs samen met de Spaanse dictator Miguel Primo de Rivera en de Franse bondgenoten.

Volgens Amghar studeerde Abdelkrim El Khattabi in Salamanca. Een passage dat letterlijk uit Wikipedia werd gehaald. De realiteit is dat de Riffijnse president nooit in Salamanca is geweest.

Het programma vergeleek Arif met Friesland. Deze vergelijking is op zijn zacht te noemen fout. Friesland werd namelijk niet binnengevallen door het Nederlandse leger gesteund met Frankrijk om duizenden onschuldige burgers te doden zoals met Arif gebeurde. De schattige vergelijking verdoezelt de realiteit en geeft de kijker een verkeerd beeld.

De kijker in de maling nemen kwam continu terug in het programma dat betaald werd met ons belastinggeld. De kijker werd meerdere malen wijsgemaakt dat het racistisch beleid van Marokko in Arif geen beleid is maar iets wat in de tijd van Hassan II was en dat na de komst van Mohamed 6 de Riffijnen hun rechten kregen. De realiteit is echter dat het racistisch beleid in Arif een Marokkaans beleid is met een enorm budget. De massamoord op de Riffijnen in 1958/1959 vond plaats toen de Allawiet Mohamed 5 op de troon zat.

De moord op Riffijnen gaat door ondanks de dood van Hassan II. Evenals het verbod op Riffijnse symbolen. Onder Mohamed 6 wordt zelfs de herdenking van Anoual verboden. Dit zijn slechts enkele voorbeelden van de dagelijkse realiteit in Arif. Maar NTR wil de Nederlandse kijker wijsmaken dat het probleem is opgelost nadat Mohamed 6 de troon besteeg. Tegenstrijdig, want de presentator zei dat hij getriggerd is door de protesten in 2016. Deze protesten waren namelijk het gevolg van het beleid dat niet eindigde met de dood van Hassan II. Minstens één betoger werd doodgeschoten en duizenden anderen, waaronder kinderen, werden gemarteld en gearresteerd. In de politiebureaus en rechtbanken kregen deze Riffijnen vragen over waarom ze foto’s van Abdelkrim El Khattabi droegen of erover schreven. Ze kregen zelfs vragen over waarom zij foto’s van Abdelkrim hebben geliked op Facebook.

De angst van de moeder van Karim Amghar is dus hierop gebaseerd. Een terechte angst en geen onnodige trauma’s uit het verleden. Veel Riffijnen kunnen hun land niet meer in omdat ze het gedachtegoed van Abdelkrim El Khattabi aanhangen. Anderen moesten Arif ontvluchten in migratiebootjes, omdat ze vervolgd werden voor het dragen van de Riffijnse vlag. Zefzafi en andere activisten werden gemarteld, verkracht en kregen 20 jaar gevangenisstraf, omdat zij de straat opgingen tegen het racistisch beleid van Marokko in Arif.

Karim Amghar had het ook over een burgeroorlog in de jaren tachtig. Ook in zijn interview met NPO Radio 1 herhaalde hij hetzelfde. Maar er was helemaal geen burgeroorlog. In 1984 werden honderden Riffijnen in koelen bloede afgeslacht door het Marokkaanse leger. De Riffijnen hadden geen wapens om van een burgeroorlog te spreken. Bovendien waren er ook protesten in Marrakech en Casablanca, waar ook burgers werden gedood. De presentator verwart het waarschijnlijk met de massamoord van 1958/1959. Maar ook dat was geen burgeroorlog. Het Marokkaanse leger, gesteund door het Franse leger, viel Arif binnen en doodde duizenden onschuldige burgers op de meest afschuwelijke manieren. Een voorbeeld van hoe de Riffijnen gedood werden om de angst van de moeder van de presentator beter te begrijpen: ”Marokkaanse soldaten gingen een huis binnen en vonden een zwangere Riffijnse vrouw. Zij legden geld neer, een groep gokte dat de vrouw een jongetje had in haar buik en de andere groep ging voor meisje. De buik van de vrouw (levend) werd vervolgens opengesneden door het bajonet van een soldaat om te kijken wie het geld won.”

Amghar sprak ook over een nieuwe taal die hij verzon: Marokkaans. In de realiteit is Marokkaans een nationaliteit dat ontstaan is door ‘protector’ Frankrijk. Het is geen taal noch identiteit zoals Rabat en Amghar promoten.

De presentator besteedde veel tijd om de kijker wijs te maken dat de taal van de Riffijnen gaat verdwijnen door de schuld van de Riffijnen zelf. Maar in het begin zei hij wel dat een douanier woest was op hem omdat hij geen Arabisch sprak. In plaats van dat Amghar ingaat op wat dat betekent en het racistisch beleid erachter, focuste hij op andere zaken. Zoals synoniemen in de verschillende streken van Arif. De Arabisering en Marokkanisering van Arif is een beleid van de Marokkaanse staat. Het is geen ‘natuurlijk proces’, ‘kleine taal’, ‘gebrek aan lesmateriaal’, etc… zoals NTR de kijkers wijs wil maken.

Een ander onderwerp dat in vogelvlucht werd genoemd vanwege de gevoeligheid is kolonie versus protectoraat. Wat Amghar vermeed te zeggen is dat het de Allawieten waren die tekende voor het protectoraat. Zij hadden de Fransen nodig als beschermers van hun troon.

Er is nog veel te zeggen maar de tekst is al lang genoeg. We herinneren onze lezers enkel aan de journalisten en politici die Marokko uitzette en/of de toegang tot Arif verbood. Evenals de woede van Rabat op de Belgische documentairemakers die stiekem hebben gefilmd in Arif.

Marokko verbiedt de herdenking van Abdelkrim El Khattabi en de slag om Anaoul. Marokko arresteert Riffijnen voor het dragen van Riffijnse symbolen. Marokko sluit mensen op voor twintig jaar omdat ze trouw zijn aan het gedachtegoed van Abdelkrim. Marokko berechtte Riffijnen voor het liken van foto’s van Abdelkrim op Facebook.

Hoe kon dit team dan filmen in Arif? Dit vroeg ook NPO radio 1 aan Abdelkarim El-Fassi, eigenaar van Zouka Media. Tijdens de volksbeweging en te midden van het geweld van de Marokkaanse staat tegen de Riffijnen schreef El-Fassi een laptekst waarin hij het opnam voor de Marokkaanse staat. Volgens El Fassi kan je wel in Marokko filmen zolang je ‘strategisch te werk gaat’.

Overweeg een donatie te plaatsen om onze website te helpen onderhouden en verder te ontwikkelen.