Manifiesto Por El Rif (video)

De afgelopen maanden hebben FHRO & APDHA  samen gewerkt aan een manifest, genaamd: Manifiesto Por El Rif.

Dit manifest werd op 11 september 2019 door leden van FHRO en Rafael Lara, de afgevaardigde namens APDHA, gepresenteerd aan een aantal Europarlementariërs en aan de Europese fractie GUE/NGL.

Het manifest (vertaald door Noureddine Adherbal):

Vanuit de mensenrechtenorganisatie APDHA staan we solidair met de mensen van de Rif en verwerpen we de schending van de mensenrechten die de Marokkaanse staat systematisch uitoefent tegen elke vorm van vreedzaam protest van de burgerbevolking, tegen elke vorm van dreiging met detenties, marteling en andere schendingen alsook de veroordelingen tegen de activisten tot wel 20 jaar gevangenisstraf.

De geschiedenis van de Rif is een geschiedenis van migratie, een leven onder een decennialange economische, politieke en culturele repressie. Een geschiedenis van bomaanslagen met chemische wapens (met mosterdgas uit Spanje tussen 1924 en 1927 en met napalm uit Marokko tussen 1956 en 1959, waarvan de gevolgen nog steeds zichtbaar zijn onder de bevolking die met name het hoogste percentage kankergevallen kent op het Marokkaans grondgebied).

Het neerslaan via repressieve methodes van de Riffijnse Volksbeweging, die een vreedzame protestbeweging is, waarbij gereageerd werd met massale aanhoudingen, folteringen, verkrachtingen en veroordelingen tot twintig jaar cel, hebben een vooral jonge bevolking ertoe aangezet om te proberen migreren naar Europa. Riffijnse activisten zeggen dat er geen wijk in Al Hoceima bestaat waar geen kind geprobeerd heeft de Spaanse kust te bereiken en dit met verschillende methoden zoals opblaasbare boten, vissersboten, plezierboten of zelfs jetski’s.

Momenteel verstoren de overeenkomsten tussen de koningen van Spanje en Marokko het landschap enorm door geen toegang te verlenen tot deze documenten omdat ze zogezegd vallen onder het mom van “internationale veiligheid”.
De waarheid is dat deze overeenkomsten de protocollen op volle zee hebben getransformeerd, zowel in de Alboranzee als in de zeestraat van Gibraltar. Deze worden bewaakt door de burgerwacht en het Spaanse leger die bij het detecteren van een vluchteling, deze in hechtenis neemt en het bewaakt tot de Marokkaanse Koninklijke marine hem terug naar Marokko neemt.

Er zijn ook gemengde patrouilles: Europese boten waar een Marokkaans legerofficier aanwezig is. De wet zegt dat als ze Spaanse schepen zijn, ze moeten garanderen dat ze de geredde boot naar een veilige haven brengen, maar aangezien een Marokkaanse bewaker op het schip aanwezig is, legitimeert zijn aanwezigheid de rechtstreekse terugkeer van de vluchtelingen naar Marokko.

Degenen die, ondanks de surveillance, erin slagen het continent te bereiken vragen in veel gevallen politiek asiel. in het geval van de Riffijnen, zien we met bezorgdheid hoe hun rechten worden geschonden door hen een uitsluitingsbehandeling te geven na maritieme redding. Het Rode Kruis maakt een oppervlakkige medische beoordeling en worden direct, zonder de kans te krijgen hun kleding te drogen, in een voertuig van de burgerwacht gebracht naar een politiebureau. Daar krijgen ze het uitdrukkelijke bevel om het grondgebied te verlaten en hun terugkeer te maken. Het Mensenrechtenhof heeft Spanje ook veroordeeld voor het niet naleven van de procedures bij directe uitzettingen van Melilla naar Marokko.

In Malaga vertelden sommige vertalers van een extern bedrijf genaamd Ofilingua de vluchtelingen dat ze geen politiek asiel moesten aanvragen omdat in het geval ze zouden worden teruggestuurd ze vastgehouden worden in gevangenissen in Marokko, alsook maakten ze een slechte vertaling van hetgeen de vluchtelingen zeiden.

Er is een dagelijkse repatriëringstocht via Algeciras-Ceuta; als dit quotum volledig opgebruikt is, worden ze omgeleid naar een opvangcentrum. Als de opvangcentra geen plaatsen hebben, worden asielzoekers met een uitwijzingsbevel vrijgelaten.

De toegangsproblemen tot het asielstelsel in Spanje zijn groter geworden en we maken ons zorgen over het groot aantal verzoeken die op een wachtlijst staan.

Hierbij stellen we drie zaken voor:
1. steun en solidariteit vragen voor het Riffijnse volk vanuit de Riffijnse parlementaire vriendengroep

2. De GUE parlementsleden zouden een brief moeten sturen naar de Europese commissie waarin de mensenrechtenschendingen in de Rif aangekaart worden alsook de schendingen tijdens het gehele migratieproces.

3. Een bezoek plannen aan Al Hoceima om de situatie waarin de Riffijnen leven aan de lijve te ondervinden.