Marokkaans beleid houdt Arif en Souss afhankelijk van Casablanca en Rabat

Een document van de Marokkaanse centrale bank onthult het Marokkaans beleid tegenover bepaalde regio’s ten opzichte van andere waar de Makhzen sterke aanwezigheid kent.

Het document, in de vorm van een diagram, bevat informatie over de verhouding deposito/leningen en inkomsten/uitgaven van de regio’s van het land volgens de oude indeling.

In het diagram is te zien dat de regio’s Tanger-Tetouan, Al Hoceima-Taza-Taounate, Nador-Berkane-Oujda en Souss-Massa-Draa meer deposito hebben dan verleende leningen. Het deposito wordt vervolgens getransfereerd naar de regio Casablanca waar het geïnvesteerd wordt. In de regio Casablanca is het aantal verleende lonen hoger dan het deposito.

Het document bevat ook informatie over de regio’s waar de inkomsten (via belastingen) lager zijn dan de uitgaven (aan lonen). In alle regio’s waar het deposito hoger is dan de verleende lonen zijn de uitgaven hoger dan de inkomsten. Waardoor deze regio’s afhankelijk zijn van geld uit Casablanca om het personeel te betalen.

Verschillende internationale organisaties waarschuwen al jaren voor de oneerlijke ontwikkeling van bepaalde regio’s in Marokko. Het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken meldde onlangs in een rapport dat ”de meeste van de armste regio’s Amazighgebieden zijn en dat het analfabetisme in deze regio’s hoger is dan het nationaal gemiddelde”. Het rapport meldt ook dat ”de basale diensten in deze onderontwikkelde regio’s ontbreken en dat de Imazighen melden dat hun taal en cultuur snel verdwijnen door de Arabisering”.

Ook een rapport van de Marokkaanse Hoge Commissie voor Planning bracht de kloof tussen de verschillende regio’s in kaart.