Marokkanen en Mauritaniërs ruziën om wie Lagouira mag claimen

Sinds Rabat bekendmaakte Lagouira te bevolken is er op sociale media oorlog uitgebroken tussen Mauritaniërs en Marokkanen. De twee ruziën om wie het recht heeft dit verlaten Sahrawi stadje te bezetten.

Lagouira ligt in het uiterste zuiden van de Westelijke Sahara, op een schiereiland in de regio Río de Oro.
Toen Spanje in 1975 de Westelijke Sahara onder Mauritanië en Marokko verdeelde, kwam de regio Río de Oro onder de macht van de Mauritaniërs. Dit akkoord werd ondertekend door de toenmalige Allawitische dictator Hassan II, wat betekent dat de Allawieten niet alleen Lagouira toekennen aan Mauritanië maar ook de hele zuidelijke helft van de Westelijke Sahara.

De Mauritaniërs zeggen ook dat het gebied gecontroleerd wordt door hun leger en dat geen een Allawitische soldaat voet heeft gezet in Lagouira. In 2016 hesen de Mauritaniërs zelfs hun vlag in Lagouira die ze sinds 1975 controleren.

Het koninkrijk van de Allawiet Mohamed 6 kent een verslechtering van de relatie met alle buurlanden. Naast de traditionele aartsvijand Algerije zijn de relaties met Spanje en Mauritanië ook verslechterd omdat de laatste twee de annexatie van de Westelijke Sahara door Rabat niet willen erkennen. Mohamed VI had gehoopt dat de deal die hij met Israël sloot meer landen zou toe bewegen om de annexatie van de Westelijke Sahara te erkennen.

De deal lijkt echter alleen maar meer isolement te brengen voor het Allawitische regime. De deal was ook de reden van de verslechtering van de relatie van Rabat met Duitsland, een belangrijke investeerder, geldschieter en donateur van het Allawitische koninkrijk.

Na het vertrek van Donald Trump is het Amerikaanse standpunt betreft de Westelijke Sahara nog onduidelijk, wat grote zorgen baart voor Mohamed 6 en zijn regime. Het laatste dwingt Rabat meer in de armen van Israël en haar lobby in de hoop de Amerikaanse erkenning van de annexatie van de Westelijke Sahara door de Allawieten te behouden.

De Allawitische expansieplannen hebben het volk tientallen miljarden dollars gekost. Naast de duizenden soldaten, velen uit het Amazigh gebied Atlas, die omkwamen was dit conflict ook een directe oorzaak van de opstand van 1984. In dat jaar werden honderden burgers gedood, met name in Arif. De militaire uitgaven blijven een hoge prioriteit voor Mohamed 6 die naast koning ook de hoogste militaire leider is. Terwijl de armoede groeit blijven de militaire uitgaven flink toenemen, vaak gefinancierd met buitenlandse leningen en donaties.