Marokko blijft op de grijze lijst van de EU-belastingparadijzen

Volgens de bijgewerkte lijst van de EU die dinsdag 6 oktober is vrijgegeven, staat Marokko op de grijze lijst van belastingparadijzen, samen met Jordanië, Turkije, Thailand, Australië, Botswana, de Malediven, Namibië, Swaziland en Saint Lucia. Deze landen krijgen de tijd om hun belastingstelsels te hervormen en de fiscale transparantie te verbeteren.

De grijze lijst, ook wel de “watch list” genoemd, bevat landen waarvan de verplichtingen inzake belastingnaleving door de Europese Unie voldoende worden geacht, maar de uitvoering ervan nauwlettend wordt gevolgd. De EU-lijst van niet-coöperatieve rechtsgebieden voor belastingdoeleinden, voor het eerst gelanceerd in 2017, maakt deel uit van de externe belastingstrategie van de EU en heeft tot doel bij te dragen aan de lopende inspanningen om een ‘goed fiscaal bestuur in de wereld’ te bevorderen.

In een bijlage bij de grijze lijst worden Marokko, samen met Australië, genoemd als landen die beloofd hadden hun belastingregelingen uiterlijk eind 2019 te wijzigen of op te heffen, maar dat vanwege vertragingen niet konden doen. Deze twee landen hebben een deadline gekregen tot eind 2020 om hun belastingwetgeving aan te passen. Een mogelijke exit van Marokko van de grijze lijst zou daarom pas begin 2021 plaatsvinden.

Marokko verliet de zwarte lijst in maart 2019 na beloftes en hervormingen. Het heeft getoond bereid te zijn om samen met de EU aan de belastingnormen te voldoen en heeft toezeggingen gedaan aan het Europese blok in het kader van voortdurende onderhandelingen om zijn verschillende wetten te wijzigen om uit de lijst te komen.

De grijze lijst bevat landen die hebben toegezegd hun schadelijke belastingstelsels te wijzigen of af te schaffen, terwijl de zwarte lijst landen betreft met belastingstelsels die bedrijven en vermogende individuen aantrekken die lage belastingpercentages willen betalen of rechtstreeks belasting willen ontduiken.

De EU stelt haar lijsten op rekening houdend met verschillende criteria, waaronder fiscale transparantie, fiscale rechtvaardigheid en reële economische activiteit. Elk land dat niet aan deze criteria voldoet, moet zijn tekortkomingen vóór een bepaalde datum verhelpen.

Landen die op de zwarte lijst staan hebben moeite om toegang te krijgen tot financieringsprogramma’s van de EU, terwijl Europese bedrijven die zaken doen in die rechtsgebieden te maken krijgen met aanvullende nalevingsmaatregelen.