Schijnverkiezingen in Marokko: geweld, smeergeld en fraude (video’s)

De onderdanen van Mohamed 6 gaan morgen naar het stembureau om ‘volksvertegenwoordigers’ voor het parlement, de district- en gemeenteraden te kiezen. Deze politici hebben in facto geen echte macht aangezien de Marokkaanse grondwet alle machten toekent aan de koning. Toch is de concurrentie tussen de politieke partijen hevig. Een bestuurlijke positie geeft bescherming en is een belangrijke bron van inkomsten.

Tijdens de verkiezingscampagne zijn er verschillende vechtpartijen tussen (ingehuurde) aanhangers van verschillende politici gemeld. Op sociale media circuleren video’s van deze confrontaties.

Ook zijn er beelden te zien van politici en hun loopjongens, die smeergeld geven voor het ronselen van stemmen. In Al Hoceima zou een politicus, die vier jaar moet uitzitten in Nederland, al 200.000 euro hebben uitgegeven om stemmen te kopen.

De overheid, onder controle van Mohamed 6 en zijn schaduwregime, is ook betrokken bij deze wandaden. Zo zijn er burgers achter gekomen dat ze ingeschreven staan als kiezers zonder dat ze dat zelf hebben gedaan. Verder stuurt het ministerie van Binnenlandse Zaken brieven naar burgers met daarin een campagneflyer van de partij RNI. Dit is in strijd met de kieswet, maar het ministerie van Binnenlandse Zaken kiest er kennelijk voor de partij van Abdelaziz Akhannouch, te promoten. Deze vriend van Mohamed wordt gezien als de toekomstige premier.

Volgens de Marokkaanse grondwet zijn alle machten in de handen van Mohamed 6. De parlementsleden en ministers zijn slechts uitvoerders van het beleid van Mohamed 6 en zijn kliek van vrienden/adviseurs. Zelfs op lokaal niveau hebben de verkozenen geen macht. Naast deze ‘volksvertegenwoordigers’ bestaat in Marokko een parallelle macht van vertegenwoordigers van het ministerie van Binnenlandse Zaken -daarmee ook Mohamed 6- die meer macht heeft dan de ‘volksvertegenwoordigers’. Deze lokale machthebbers (Wali, Amil, Pasha en Qaid) worden niet door het volk gekozen, maar door Mohamed 6 en zijn apparaat benoemd.

Voor de meeste burgers is deze poppenkast genoeg reden om morgen thuis te blijven. Er zijn veel boycot acties gaande. Dit tegen het zere been van het regime.

Toch blijven deze paleispolitici andere middelen inzetten stemmers te trekken. Naast smeergeld (gemiddeld 19 euro per stem) proberen deze politici stammen en volksbuurten tegen elkaar op te zetten om stemmers naar het stembureau te krijgen. Daarnaast wordt de eigen aanhang beloofd voorkeursbehandeling en wederdiensten als zij in de gemeenteraad of parlement komen.