Wereldbank waarschuwt voor erosie Riffijnse kust door klimaatverandering

Noukour-vallei

Het rapport ‘CLIMATE RISK COUNTRY PROFILE’ van de Wereldbank dat dit jaar verscheen wordt gewaarschuwd voor de impact van de klimaatverandering op de kustgebieden in Marokko. Volgens het rapport loopt  2/3 van de stranden van Marokko het risico van kusterosie.

Het rapport zegt dat kusterosie door zeespiegelstijging al een kritiek probleem is geworden in Saïdia (vanwege de lage ligging en zandstranden) en Tanger, waar erosie al geschat wordt op 2 meter a 3 meter per jaar. Andere laaggelegen kustgebieden die door overstroming worden bedreigd als gevolg van de stijging van de zeespiegel zijn de Nador-lagune, de Moulouya-rivier en zijn delta (een biologisch belangrijke riviermonding) en de laaggelegen kustvlaktes van Noukour-rivier (Al Hoceima) en Oued Laou (in de buurt van Tetouan).

‘Als de zeespiegel tegen 2100 met 0,86 meter stijgt, zal de ‘Baai van Tanger‘ naar verwachting 99,9% van zijn haveninfrastructuur en 63% van de industriële zone van de stad verliezen. Deze klimaatrisico’s zijn zorgwekkend omdat de Marokkaanse kust mensen blijft aantrekken uit het door droogte geteisterde binnenland’ voet de Wereldbank aan toe.

Bovendien blijven toerisme en andere industrieën langs de kust een ontwikkelingsprioriteit voor het land. De stijgende zeespiegel zal naar verwachting het overstromingsrisico van laaggelegen kustgebieden vergroten, wat ook zal resulteren in het verloren gaan van leefgebied en paaigronden voor kustdieren en zeeleven.

Het rapport zegt ook dat meer grillige regenval het risico verhoogt op overstromingen als gevolg van getijdenstormen en mini-tsunami’s (zoals in Casablanca in 2014). Daarnaast zal naar verwachting verzilting van de watervoerende lagen aan de kust optreden in de centrale en oostelijke Marokkaanse kusten als gevolg van zeespiegelstijging, wat zal leiden tot watertekorten.

Cultureel gezien waarschuwt het rapport dat de klimaatverandering de historische stad Essaouria zou bedreigen door het binnendringen van zout water, kusterosie en landsubstantie, aangezien de watervoorraden als gevolg van stijgende temperaturen verder onder druk komen te staan.